Dach wielopołaciowy ma wiele widocznych linii. Część z nich tworzą kalenice i naroża, a część kosze zbierające wodę. Te ostatnie wymagają szczególnej uwagi. Ich geometria powinna wynikać z przebiegu połaci i sposobu odwodnienia. Wygląd można uporządkować przez właściwy dobór obróbek oraz staranne zakończenie pokrycia. Nie należy jednak zwężać toru spływu tylko po to, aby widoczny pas blachy był mniejszy. Na jednym budynku mogą występować kosze o różnej długości i różnych kątach. Jeden odbiera wodę przy lukarnie, inny łączy duże połacie. Ich podobny wygląd na rzucie nie oznacza identycznych warunków. Warto ocenić każdy odcinek w odniesieniu do obszaru, z którego napływa woda.

Regularna kontrola dachu pozwala wychwycić problemy, zanim pojawi się zaciek na poddaszu. W przypadku wielu pokryć z blachy producent zaleca przegląd co najmniej raz w roku, a dodatkową kontrolę mogą uzasadnić silna wichura, grad lub prace przy kominie. Konserwacja obejmuje powierzchnię blachy, mocowania, obróbki i odwodnienie, a częstotliwość mycia należy dopasować do powłoki oraz otoczenia budynku. Nowe pokrycie też wymaga uwagi: opiłki po cięciu lub resztki folii w rynnie mogą zostać przeniesione przez deszcz w niewidoczne miejsca, dlatego odbiór prac powinien obejmować czystość połaci i drożność odpływów.