Pod blachą otwartej wiaty mogą pojawiać się krople nawet wtedy, gdy nie pada. To skutek skraplania pary na chłodnym metalu. Warstwa antykondensacyjna może zatrzymać część tej wody i ograniczyć kapanie. Musi jednak później wyschnąć. Nie jest ociepleniem ani naprawą nieszczelnego dachu, a jej działanie zależy od warunków pod pokryciem. Powietrze zawiera parę wodną. Kiedy jego kontakt z chłodną powierzchnią prowadzi do osiągnięcia warunków kondensacji, na spodzie metalu tworzą się skropliny. W otwartej wiacie może to wystąpić po nocnym wychłodzeniu pokrycia. Nie oznacza automatycznie dziury ani źle zamkniętego zakładu.

Mycie dachu zaczyna się od oceny pokrycia i zapewnienia bezpiecznego dostępu. Dopiero potem dobiera się narzędzia oraz środek czyszczący. Powłokę blachy łatwo uszkodzić zbyt mocnym strumieniem, twardą szczotką lub niewłaściwą chemią. Nie ma jednej metody dobrej dla każdego dachu. Najlepszy efekt daje czyszczenie zgodne z instrukcją materiału oraz kontrola stanu pokrycia po zakończeniu prac. Ustal rodzaj pokrycia, powłoki i wiek dachu. Przygotuj dokumentację montażu oraz dostępne warunki gwarancji. Zanieczyszczenia organiczne, sadza i pozostałości po robotach wymagają odmiennego podejścia. Plamy nie zawsze oznaczają brud. Mogą też wskazywać korozję, uszkodzenie powłoki lub ślady wody wypływającej z nieszczelnego miejsca.

Zanim zamówisz blachę, ustal, w jakim środowisku będzie pracować dach — to od tego zależy dobór powłoki, a nie od samego koloru. Sprawdź, jakie warstwy ochronne ma arkusz i czy ich przeznaczenie odpowiada warunkom nad morzem, przy zakładzie lub w budynku gospodarczym. Przy montażu zwróć uwagę na krawędzie, opiłki i mocowania, bo tam korozja zaczyna się najczęściej. Pojedyncza rdzawa plamka nie musi oznaczać uszkodzenia stali, dlatego przed naprawą warto ustalić źródło i zakres zmiany.