Jedna odległość między podporami nie pasuje do każdej ściany z płyt warstwowych. Wiatr inaczej oddziałuje na środek elewacji, narożnik i obiekt z dużą otwartą bramą. Do tego dochodzą kolor, okładziny oraz układ przęseł. Rozstaw należy wyznaczyć dla konkretnego panelu i warunków budynku, a następnie uzgodnić z jego otworami. Projektant potrzebuje lokalizacji, wymiarów i wysokości obiektu, geometrii dachu oraz informacji o otoczeniu. Znaczenie mają także duże otwory i warunki, w jakich mogą pozostawać otwarte. Z tych danych wynikają oddziaływania zewnętrzne i wewnętrzne potrzebne do sprawdzenia obudowy.

Długość płyt ściennych i dachowych trzeba uzgodnić z podporami, kolorem okładziny, transportem oraz miejscem pracy żurawia. Warto zrobić to przed zamknięciem geometrii budynku. Jeden panel przez całą wysokość elewacji lub od okapu do kalenicy może ograniczyć połączenia, ale wymaga sprawnej organizacji całej budowy. Na elewacji długość zależy od kierunku montażu. Przy układzie pionowym odnosi się do wysokości pola, a przy poziomym do odcinków ściany i rozmieszczenia podpór. Rozrysuj okna, bramy oraz złącza. Format produkcyjny panelu ściennego sprawdzaj w jego dokumentacji, bez przenoszenia wymiarów z rodziny dachowej.

Cięcie panelu przecina jednocześnie okładziny i rdzeń, więc narzędzie trzeba dobrać do całego elementu. Na nowej budowie ważne jest również miejsce cięcia i jego wpływ na nośność. Staranny rozkrój pozwala ograniczyć poprawki przy otworach. Wysoka temperatura i pozostawione opiłki mogą uszkodzić powłokę jeszcze przed zakończeniem montażu. Najpierw sprawdź kierunek montażu, stronę zewnętrzną i wymagany wymiar gotowego elementu. Otwór okna lub przejścia instalacji powinien mieć zatwierdzoną lokalizację. Nie można przenieść go w dowolne miejsce tylko dlatego, że wykonawcy łatwiej pracować bliżej krawędzi.